Note On Nothing

Boogie Street

2010-03-20T11:03:00.003+03:30

O Crown of Light, O Darkened One,
I never thought we’d meet.
You kiss my lips, and then it’s done:
I’m back on Boogie Street.

A sip of wine, a cigarette,
And then it’s time to go
I tidied up the kitchenette;
I tuned the old banjo.
I’m wanted at the traffic-jam.
They’re saving me a seat.
I’m what I am, and what I am,
Is back on Boogie Street.

And O my love, I still recall
The pleasures that we knew;
The rivers and the waterfall,
Wherein I bathed with you.
Bewildered by your beauty there,
I’d kneel to dry your feet.
By such instructions you prepare
A man for Boogie Street.

O Crown of Light, O Darkened One…

So come, my friends, be not afraid.
We are so lightly here.
It is in love that we are made;
In love we disappear.
Though all the maps of blood and flesh
Are posted on the door,
There’s no one who has told us yet
What Boogie Street is for.

Dream

2006-06-25T22:38:00.000+03:30

زندگی می‌کنیم،
رویا می‌بافیم و زندگی می‌کنیم،
در زندگی رویا می‌بافیم،
در رویا زندگی می‌کنیم،
با رویا متولد مي‌شویم،
با رویا رشد می‌‌کنیم
با رویا پیر می‌شویم.
هر عنصر حقیقی را با روکشی
از رویاهای همرنگ دنیای
خود می‌پوشانیم،
ورودش را به زندگی به‌جشن می‌نشینیم.
رویا‌ها اما دریغ می‌پوسند.
حقیقتِ ناگزیر،
و تباهی آغاز می‌شود...

THEOCRACY

2006-02-10T16:11:00.000+03:30

?Have you ever thought deeply about THEOCRACY

The bottleneck

2006-02-03T23:11:00.000+03:30

Logically I’ve found the bottleneck, but can’t believe it, don’t wanna believe it; don’t wanna end it up, such a stupid. Guess I should eat that frog one early mentally morning, no way; I live once unfortunately

Sword

2006-01-11T16:54:00.000+03:30

God said: I bring not peace; I bring a sword

Patience

2005-06-09T05:00:00.000+04:30

کمی صبر کن،
انتهای پله‌کان را می‌بینم.

(!Web (the natural one

2005-06-05T04:04:00.000+04:30

حس می‌کنم زندگی کردن مثل راه رفتن روی تار عنکبوته.
اگه به اندازه کافی سریع نباشیم، در دام خواهیم غلطید.

سریع نبودم.

Wonder

2005-05-01T08:55:00.000+04:30

گنجشک کوچکم بازگشت،
پرنده کوچکم بدون که قفسی در کار نیستی، هیچ وقت نبوده. از زندگی لذت ببر.

Departure

2005-04-22T06:11:00.000+04:30

ومن در یکی از روزهای بهار قفس گنجشک کوچکم را گشودم؛

گنجشک کوچکم، پرواز شادکامی و پیروزیت را آسمانی آرزو می‌کنم یک‌سر پاک و درخشان و بی انتها.

Accusation

2005-04-05T00:59:00.000+04:30

روزگار خوبی نیست
وقتی که انگشت اتهام
دست مهربانی را
نشانه می‌رود.

Time

2005-03-26T17:53:00.001+04:30

ما
در کوتاهی‌ زمان
به اندازه کافی
وقت داریم
اگر
آن‌را به یک‌دیگر
هدیه کنیم.

"بیکل"

Wish

2005-03-05T01:18:00.000+03:30

بپذير برای او که دوست ميداری تنها بايد زندگی را آرزو کنی و بس .

زمین

2005-02-20T14:06:00.000+03:30

آه زمین تنها مانده! زمین رها شده با تنهایی خویش!

انسان زیر لب گفت: تقدیر چنین بود. مگر آسمان قربانی‌ئی می‌خواست.
نه كه مرا گورستانی می‌خواهد! (چنین گفت زمین).
و تو بی احساس عمیق سرشكستگی چگونه از تقدیر سخن می‌گویی كه جز بهانه تسلیم بی همتان نیست؟
آن افسونكار به تو می‌آموزد كه عدالت از عشق والاتر است.
دریغا كه اگر عشق به كار می‌بود هرگز ستمی در وجود نمی‌آمد تا به عدالتی نابكارانه از آن دست نیازی پدید افتد. آنگاه چشمان تو را بربسته شمشیری در كفت می‌گذارد هم از آهنی كه من به تو دادم تا تیغه گاوآهن كنی!
اینك گورستانی كه آسمان از عدالت ساخته است!
دریغا ویران بی حاصلی كه منم!
شب و باران در ویرانه‌ها به گفتگو بودند كه باد دررسید میانه به هم زن و پر هیاهو.
دیری نگذشت كه خلاف در ایشان افتاد و غوغا بالاگرفت بر سراسر خاك و به خاموشباشهای پر غریو تندر حرمت نگذاشتند.
زمین گفت: اكنون به دوراهی تفریق رسیدیم.
تو را جز زردرویی كشیدن از بی‌حاصلی خویش گزیر نیست پس اكنون كه به تقدیر فریبكار گردن نهاده‌ای مردانه باش!
اما مرا كه ویران توام هنوز در این مدار سرد كار به پایان نرسیده است.
همچون زن عاشقی كه بستر معشوق از دست رفته خویش می‌خزد تا بوی او را دریابد سال همه سال به مقام نخستین بازمی‌آیم با اشكهای خاطره.
یاد بهاران بر من فرو می‌آید بی آن كه از شخمی تازه بار برگرفته باشم و گسترش ریشه‌ای را در بطن خود احساس كنم. و ابرها و با خس و خاری كه در آغوشم خواهند نهاد با اشكهای عقیم خویش به تسلایم خواهند كوشید.
جان مرا اما تسلایی مقدر نیست:
به غیاب دردناك تو سلطان شكسته كهكشانها خواهم اندیشید كه به افسون پلیدی از پای درآمدی
و رد انگشتانت را
بر تن نومید خویش
در خاطره‌ای گریان
جستجو
خواهم كرد.

"شاملو"

Dilemma

2005-02-09T15:45:00.000+03:30

چیزهایی در این دنیا وجود دارند که شناختشون بسیار سخت و نا‌ممکن به نظر میاد، درمورد مسائل پیچیده علمی صحبت نمی‌کنم. چیزهایی بسیار عادی و روتین مد نظرمه. هیچ وقت نمی‌شه در مورد مکانیسم فکری فردی (حتی نزدیک ترین فرد به آدم) با قاطعیت اظهار نظر کرد. آدم‌ها رو نمیشه صد در صد شناخت. واقعیت اینه که ما آدم‌ها رو اونجوری می‌بینیم که دوست داریم ببینیم.

Life

2005-01-29T01:11:00.000+03:30

گاهی خوشبختی چنان در متن زندگی آدم جریان پیدا می‌کنه که برای دیدنش باید دوباره نگاه کرد.

To be

2005-01-26T18:50:00.000+03:30

دارم به این نتیجه می‌رسم که هرچه بیشتر به چگونه زندگی کردن فکر می‌کنم، زندگی کردن مشکل‌تر می‌شه.

Let it be

2004-12-31T01:53:00.000+03:30

میشه روی جاده گام برداشت، میشه گذاشت تا جاده زیر پا کش بیاد.
میشه با تمام توان زندگی رو زندگی کرد، میشه گذاشت تا زندگی جریان پیدا کنه.
میشه قبل از خواب به فردا فکر کرد و تو تخت غلت زد، میشه بعد از خواب به امروز فکر کرد.
میشه یه دست پیدا کرد و صورت رو بهش کشید، میشه بگذاری تا دستی صورتت رو نوازش کنه.
میشه متابعت کرد، میشه انتخاب کرد.

The Wind

2004-12-12T13:58:00.000+03:30

آنکه باد می‍کارد، طوفان درو خواهد کرد

lamentation

2004-10-16T13:35:00.000+03:30

خالی است، خالی تر از همیشه. نه کینه ای،نه نفرتی. خالی است، خستگی است. خستگی هزاران ساله، خستگی به دوش کشیدن صلیبی که بعد از سالها، می توانم زمینش نهم و لختی برفراز آن بیاسایم. ضیافتی برای کلاغها و آنی برای رها شدن از رنج هزاران سال.

Motion

2004-09-23T04:13:00.000+03:30

چند دقیقه پیش داشتم رو یه Proposal کار می‌کردم که ناگهان سر از داستان شازده کوچولو در آوردم. اگه بخوام دقیق‌تر بگم، درست وسط اون گلستانی که پنج هزار تا گل سرخ داشت نشسته بودم و فکر می‌کردم. بوی خیلی آشنایی می‌اومد. خوب که فکر کردم، دیدم داستان خیلی تکراری تر از اونیه که تصور می‌شه. دقیقا از داستان سن تگزوپری، بوی اودیسه‌ی هومر، فاوستِ گوته، کمدی الهیِ دانته ، سی‌مرغ ِ عطار و یا حتی پیشتر، افسانه‌ی ایزیس و اُزیریس مربوط به مصر باستان (10000 B.C) می‌آد. هر کدوم، ورسیون متفاوتی با محتوایی یکسان هستند. داستانی با تِم سناریوی یکسان که طی هزاران سال بی تغییر، تکرار و تکرار شدن. حرکت در یک مسیر مستدیر، نقطه آغاز و پایان این سناریو همیشه برهم منطبق بوده اما حاصل حرکت، شناختی است متعالی. چند ‌وقته که ذهنم بدجوری با اینLoop درگیره تو هر گوشه از این زندگی، الگویه Loop خودش رو به رخم می‌کشه. مرحوم یونگ هم تو مکتب خودش این Loop و الگوهای هم‌خانواده‌ش (Spiral) رو خیلی تحویل می‌گرفت. غرض این‌که بعد از این چند هزار سال فکر می‌کنم این شناخته وارد ناخودآگاه جمعیمون شده باشه. شاید دیگه نیاز به حرکت مستدیر نداشته باشیم. شاید کافی باشه که یه‌کم با خودمون کلنجار بریم تا اون شناخته که ظاهراً گم شده دوباره پیدا بشه. شاید البته.

Choice

2004-09-20T20:37:00.000+04:30

توی زندگی همیشه سعی کردم که انتخاب کنم، نپذیرم. حتی وقتی که فقط یک گزینه وجود داشته، خودم گزینه دوم رو خلق کردم. تا این‌جا هم از انتخاب‌هام راضی هستم. اما یک انتخاب وجود داره که بهش افتخار می‌کنم.

Flashback

2004-09-19T04:34:00.000+04:30

دیشب وبلاگ دخترکی رو پیدا کردم که وقتی اسمش رو نگاه کردم، توی ذهنم یک Flashback خورد به چند سال پیش که شبی را با این دخترک به همراه جمعی در یک از مناطق ییلاقی گذرانده بودم. خاطره خوبی نبود، تمام مدت شب که به ناچار با این دخترک زیر یک سقف گذراندم، درحال حرص خوردن بودم. این دخترک استعداد عجیبی در پیاده‌روی روی اعصاب من داشت. با مهوع ترین روش‌های شناخته شده سعی در جلب توجه داشت. داستان به اینجا ختم شد که من بر خلاف برنامه مجبور به ترک اون‌جا شدم. قسمت فجیع داستان اینجا بود که وقتی صبح زود بیدار شدم که برم، همه در خواب ناز بودن، از در که خارج شدم با همین موجود مواجه شدم که با لبخندی به پهنای صورتش درست روبه روی در نشسته بود. سر صبح هم ول‌کن نبود. بگذریم، در وبلاگش شعر می‌نویسه، اما بر خلاف ظاهر نسبتاً آوانگارد شعرهاش، مضمون چشمگیری ندارن. آدمها برخلاف تصورشان نمی‌توانند مشخصات شخصیتی خود را پنهان کنند. از یاد آوری اون داستان هم اعصابم خورد می‌شه.

1907 Sep

2004-09-11T03:45:00.000+04:30

با چشم‌هایی که در کتاب‌ها می‌نگرند
عادت کرده‌ایم همه چیز را حل کرده، سر بکشیم؛
به جای آن که هسته واقعیت را بجویم.

ریلکه

XXIX

2004-09-10T18:19:00.000+04:30

آن‌چه از تو می‌کاهد، چیزی نیرومند، فراتر از این مائده است.
به استحاله برو واز آن برآ.
دردناکترین تجربه‌ات چیست؟
شراب شو، تلخ‌وش می‌نوشی اگر!

کودک

2004-09-04T13:36:00.000+04:30

درون من کودک خردسالی است که این روزها دلتنگی امانش بریده است، تمام روز در پس دیوار کوتاهی می نشیند و در سکوت، غروب خورشید را نگاه می‌کند. اگر حرفی می زند از سر لجبازی است. کوهی از کار دارد که دستش به آن نمی رود . کارش روزها تماشای غروب است و شب هایش به انتظار ماه شب چهارده می‌گذرد. آری می گذرد اما سخت.

انسان سرگشته

2004-09-03T17:56:00.001+04:30

همیشه پیش خودم فکر می‌کردم که انسان معاصر تنها تر از اجدادشه. با یه مقایسه ساده بین انسان غار نشین، انسان کشاورز، انسان صنعتگر و انسان معاصر به این نتیجه رسیدم که روند خاصی در جریانه. با گذر زمان و به دنبال اون با تغییرات در ساختار اجتماعی جوامع بشری، پدیده‌ای به نام “تنهایی” رشد فزاینده‌ای پیدا کرده. این واژه معنی گسترده‌تری نسبت به کاربرد روزمره اون داره. در زبان محاوره‌ای، تنهایی کسی، به معنی عدم حضور وجودِ انسانی، پیرامون فرد در یک دوره زمانی است. اما تنهایی به معنی مورد نظر من، چیز مجردی از حضور فیزیکی انسان‌ها ست. تنهایی طبق این تعریف به معنی کاهش ارتباطات حسی و تطابق خواست‌های درونی انسانها است. چیزی که حتی در یک جمع صمیمانه هم کاملا قابل تشخیصه. این تنهایی حتی در حین تعاملات دوستانه و صمیمانه با دیگر انسانها وجود داره و تبدیل به جزیی لاینفک از ابعاد شخصیت انسان معاصر شده. اما خاست‌گاه این تنهایی چیست؟ به ضن من، این روند از آغاز حیات بشری وجود داشته، اما چیزی که باعث کاهش رشد این روند بوده؛ همون نیاز به حمایت شدنه. اما با شروع انقلاب صنعتی و مکانیزه شدن جوامع، رفته رفته این نیاز فروکش کرده و انسان در اضای تکیه به اجتماع، به مصنوعات مکانیکی خود متکی می شود. اگر بخوایم نموداری از این روند رو بر مبنای زمان و سطح رضایت بشری ترسیم کنیم، حاصل کار، منحنی ست با یک نقطه Maximum که به طور تقریبی این نقطه روی محور زمان معادل دهه۷۰ تا ۸۰ قرن گذشته میلادی است. محرک‌های بشر تا پیش از رسیدن به قله منحنی به سادگی قابل بررسی است. انسان خسته از قیودات برخاسته از اجتماعات بشری، انسانی سنت گریز، به نا گاه با روند رو به رشد تکنولوژی روبه رو می شود و آن را به عنوان حامی خویش بر می‌گزیند. با این اندیشه که به مدد دستاورد‌های تکنولوژی وابستگی خود به اجتماع و قوانین اجتماعی گاهاً متناقض با خواست‌های فردی خویش را هرچه بیشتر کاهش دهد. بشر معاصر سرمست از این موفقیت مسیر باقی‌مانده تا قله منحنی را به سرعت پیمود. در این مرحله انسان توانست حریم خصوصی خود را بسیار دقیق و مستحکم‌تر از پیش تعریف نماید. به گونه‌ای که بدون تمایل فرد، کسی قادر به نفوذ در این حریم نفوذ ناپذیر نباشد. اما خیلی زود انسانها مهارت‌های اجتماعی خود را که طی هزاران سال آموخته بودند، فراموش کردند و به همین واسطه در بسیاری مواقع از برخوردهای اجتماعی دچار آسیب‌هایی در سطح روان‌شناختی شدند. از این مرحله سیر نزولی نمودار، آغاز می‌شود. انسانها هرچه بیشتر و بیشتر به حریم امن و شخصی خود پناهنده شدند و جز در مواقع نیاز پا از آن حریم بیرون ننهادند. به این ترتیب خود را از منابع نامحدود لذت تعاملات اجتماعی هرچه بیشتر محروم نمودند. نتیجه، انسان معاصر است. انسانی سرگشته و تنها.

اما همه این ها نظریات شخصی من بود که طی سالها به آن معتقد شدم. ولی امروز خبری رو خوندم که به طرز عجیبی نظر من رو تایید می‌کرد. متن این خبر این‌جاست.

بهتره توضیحی هم راجع به این خبر بدم. دوستانی که با طراحی سیسم آشنایی دارند؛ حتما می‌دونن که اولین فاز برای طراحی یک سیستم ( که در نوع تجاری به اون Business plan می‌گن) Need Recognition هست. در این مرحله طراح دست به تحقیقات وسیعی در مورد لزوم طراحی سیستم میزنه که معمولا استفاده از داده‌های آماری مهمترین بخش تحقیقات رو تشکیل می ده؛ اگر و تنها اگر جواب این مرحله مثبت بود وارد مرحله دوم یا feasibility Study یا امکان سنجی میشه. خوب طبیعی که در طرح های تجاری هرچه میزان سرمایه گذاری بیشتر میشه دقت نتایج فاز اول طراحی یا Need Recognition اهمیت بیشتری پیدا می‌کنه. بنابر این اگه طبق خبر فوق الذکر چنین پروژه پر هزینه‌ای در حال اجراست این به این معنیه که جواب Need Recognition مثبت بوده و همین مسئله دلیل محکمیه بر درست بودن نظرات من در مورد تنهایی بزرگی که دامن‌گیر انسان معاصر شده.

برای اون دسته از دوستانی که مایل یا قادر به خوندن متن انگلیسی خبر نیستن باید بگم که به طور خلاصه خبر حاکی از ابداع دوست دختر/ پسر مجازی است که بر روی صفحه نمایش گوشی‌های موبایل زندگی می‌کند و تقلیدی اعجاب انگیز از رفتارهای انسانی را در مواجهه با صاحب گوشی، ارائه می‌کند.

Nav-bar!

2004-09-01T19:18:00.000+04:30

کمی کارم سبک شده، نشونش هم این Nav-bar عزیزه که دیگه این بالا نیست.

Loop

2004-08-25T15:41:00.001+04:30

چند روزی می‌خواستم چیزی بنویسم اما به خاطر این Nav-Bar عزیز که به تازگی ایجاد شده ننوشتم. ترسیدم که template رو به هم بزنه. امروز بعد از مدت‌ها وقت کردم و یه دستی به Template کشیدم. بعد دیدم که Ping شدم، خوب اومدم که چیزی بنویسم.

جالب اینه که بی خبر، حلقه ای از دلایل ناخواسته من رو وارد این بازی مسخره کرد. چیزی که هر روز تو زندگی برامون اتفاق می‌افته و ما نمی‌بینم. حلقه ها و دورهای باطلی که گاهی ناخواسته تمام عمرمون رو صرف پی‌گیری شون می‌کنیم.

هنوز هم کار زیادی دارم هر وقت فرصت شد سری می‌زنم.

ضد خاطرات

2004-08-13T03:15:00.000+04:30

چند روز پیش (دقیقاً سه شنبه) به یه جور نمایشگاه Conceptual art رفتم به نام "ضد خاطرات" در وبلاگ‌های مختلفی شرح مفصلی از چند و چون این نمایشگاه نوشته شده و حتی به تصویر کشیده شده. اما چیزی که برام جذابیت داشت جدای کارهای مطرح شده که خودش دارای طیفی از کیفیت و جذابیت بود، محل نمایشگاه بود. یه خونه قدیمی در حال تخریب. خونه‌ای که بدون برپایی این نمایشگاه خونه‌ای بود مثل صدتا خونه دیگه، عادی و پیش پا افتاده، گم نام و فراموش شده، که تا چند وقت دیگه خراب می شد و چیزی ازش باقی نمی‌موند. اما حالا این خونه قدیمی تخریب می‌شه و شاید جاش رو به یه خونه جدید و یا یک برج بده، ولی جاش در ذهن همه بازدید کننده‌گان برای همیشه محفوظه. خاطره‌ای کمرنگ ولی ملموس، با این نمایشگاه این خونه در زمان و مکان خودش جاودانه شد. اینه که برام خیلی جالب بود. شاید ما هم بتونیم جاودانه بشیم، این غایت آرزو‌های بشر بود مگه نه؟
خوب من به دلیل کمبود امکانات (!) عکسی از این نمایشگاه ندارم اما در همین نزدیکی‌ها هستند کسانی که عکس‌های خوبی براتون دارند مثلا اینجا پیش این دوست سیال‌مون میتونین عکس‌ها و مطالب مرتبطی با محتوای نمایشگاه پیدا کنین.

Scene 1

2004-08-12T02:00:00.000+04:30

گیسوانی جادویی، که هر تارش مرا به روزی نو پیوند می‌زند

N...

2004-08-11T02:22:00.000+04:30

۱- امشب بعد از ۶ سال گذرم افتاد به محله نیرو هوایی و اون‌طرفها، بماند که چقدر هوا تمیز بود و دمای هوا هم بهاری بود ترافیک هم اصلا نبود. ولی یک سر دردی گرفتم که امیدوارم تا ۶ سال دیگه مجبور نشم برم این‌جور جاها.

۲- تصور کن ساعت ۲:۳۰ نصفه شبه، سرت درد می‌کنه کلی کار باید شنبه تحویل بدی، اون‌وقت بهترین صدایی که می‌شه تو این شرایط شنید چیه؟ صدای Coffee Maker گوشه اتاقه دیگه!

The Tears of St. Lawrence

2004-08-09T16:39:00.000+04:30

Laurentius, a Christian deacon, is said to have been martyred by the Romans in 258 AD on an iron outdoor stove. It was in the midst of this torture that Laurentius cried out: "I am already roasted on one side and, if thou wouldst have me well cooked, it is time to turn me on the other."
The saint’s death was commemorated on his feast day, Aug. 10. King Phillip II of Spain built his monastery place the "Escorial," on the plan of the holy gridiron. And the abundance of shooting stars seen annually between approximately Aug. 8 and 14 have come to be known as St. Lawrence’s "fiery tears".

بارش شهابی برساوشی برای رصدگران و حتی دوست داران پدیده‌های آسمانی، نامی آشنا وخاطره انگیز است. بنابر پیش‌بینی‌های انجام شده زمان زیادی تا اوج این بارش باقی نیست. امسال به دو دلیل، این بارش با استقبال فراوانی همراه است. اول نزدیکی زمین به توده به‌جا مانده از دنباله دار Swift-Tuttle و در نتیجه بالا رفتن ZHR بارش؛ و دوم احتمال برخورد با توده ای ناشناخته از گذرهای قبلی دنباله دار است که زمين يک روز قبل از رسيدن به قرار ملاقات خود با توده اصلی با آن برخورد خواهد کرد و بدين ترتيب ساعاتی قبل از عصر روز پنج شنبه که اوج بارش اصلی است . در بازه ای کوتاه با اين توده برخورد خواهیم کرد . این اتفاق که در ساعت ۱:۳۰ صبح روز پنج شنبه (بعد از نیمه شب چهارشنبه) رخ خواهد داد ممکن است باعث شود تا این بارش به طوفاني نه‌چندان بزرگ ولی زيبا تبديل شود. به هر طریق چه این احتمال صحت داشته باشد یا نه، درشامگاه پنج شنبه شاهد بارش زیبایی خواهیم بود اگرچه اوج بارش طبق پیش‌بینی‌ها در ساعاتی روی خواهد داد که به وقت محلی ایران هنوز روز محسوب می شود.

منبع

پراکنده

2004-08-09T04:12:00.000+04:30

امشب در فراقتی که بعد از مدت‌ها به خودم تفویض کردم مشغول گشت و گذار توی Web بودم که از طریق لینکی که توی وبلاگ یکی از دوستان بود به وبلاگی رسیدم که باخواندن چند متن و نظر خواهی مربوطه، ناخودآگاه به یاد مکالمات تیپیکال nanny های اوائل قرن بیستم در پارک‌های لندن افتادم. خوشبختانه خودم همان جواب دندان شکن و البته کاملا منطقی "نویسندگان وبلاگ‌ها، به معترضان" را به خودم یادآوری کردم و راهم را کشیدم و رفتم. اما گذشته از این، برام جالبه که می‌بینم مردمی متعلق به طبقات مختلف فرهنگی مشترکاً از یک رسانه استفاده می‌کنند. این موضوع باعث خوشحالی که High Tech در بین مردم داره رایج می‌شه و البته که در این دنیای کماکان گرد و کوچک کسی جای دیگری رو تنگ نمی‌کنه، در دنیای سایبر هم به هکذا.

اما یک خبر جالب هم پیدا کردم که در مورد قالیچه‌های پرنده و مکانیسم آن است. تا حالا چیزی در مورد Anti-Gravity شنیدید؟ چندان هم دور از ذهن نیست.( لینک از جارچی )

اعجاز

2004-08-08T02:06:00.001+04:30

قرن‌هاست که آدم‌ها عادت کرده اند سربه سوی نقطه نامعلومی از آسمان بچرخانند و طلب معجزه‌ای کنند، اما معجزه همین جاست روی زمین در میان ما در یک روز عادی در یک گوشه از همین زمین گِردِ خودمان در میان یکی یا چند ساعت از همین ۲۴ ساعت معمول. اعجاز همیشگی است اعجاز چیزی غریب نیست، حتی اگر چهارساعت و اندی طول بکشد.

بدرقه

2004-07-22T20:44:00.000+04:30

دور که می‌شوی، دور که می‌شوم، این فاصله است که پس هر شیشه رخ می‌نماید.
چندی است که نام فاصله تصویری در ذهنم می‌سازد: مجسمه‌های دور از هم و ریسمان‌های قرمز پاره شده و چیزی که دو سر ریسمان‌ها را به هم وصل می‌کند، فاصله.
سفر چنان بوی فاصله می‌دهد که یارایش نیست. هیج می‌دانی چرا سفرهایمان هم زمان است، گیرم یکی کوتاه‌تر از دیگری؟
سال‌ها ست بوی سفر بوی شادی محظ نیست، بوی غریبی با خود دارد، گرچه ناآشنا نیست نابه‌جاست اما.
دور که می‌شوی، دور که می‌شوم، چیزی ناشناس در من فرو می‌ریزد. احساس گنگی گلو را قلقلک می‌دهد و چیزی راه گلو را سد می‌کند.

گنجشک

2004-07-20T01:24:00.000+04:30

سالیانی است که گنجشک کوچکی را می شناسم شاد و آواز خوان، چندی است اما که گجشک کوچکم ترانه‌های شادیش را یکسر به فراموشی سپرده . گاه گاهی آوای نه چندان شادش را از روی شاخه درختی می شنوم . از صدایش پیدا ست که سر در میان پرهایش فرو برده و به دورها خیره شده.

در آن دورها چه را می جویی دوست کوچکم؟

آدم‌ها روی پل

2004-07-11T21:34:00.000+04:30

...
کسانی هستند که این هم برایشان کافی نیست.
حتا شرشر باران به گوششان می رسد
خنکیِ قطره‌ها را رویِ گردن و پشت احساس می‌کنند
پل و آدم‌ها را که نگاه می‌کنند
انگار که خودشان را دیده باشند
در همان دویدنی از جاده‌یِ بی‌پایان
که هرگز پایان نمی‌گیرد،
جاده‌ای برایِ طی کردن، تا ابد
و آنقدر گستاخند که خیال می‌کنند این واقعیت دارد.

"شیمبورسکا"

...

2004-07-11T21:32:00.000+04:30

همه چیز مرتبه، به‌غیر از زندگی!
کلی کار هست که باید تا پنج شنبه تموم بشه، تازه پنچ شنبه هم باید برم شرکت کارفرما برای finalize کردن کار، کاری که هنوز ۳۰٪ انجام نشده. حالا عمق فاجعه رو درک می کنی؟ خوب بزار ببینم...
آها یکی هست که بزودی میره مسافرت و باید دیدش و یه تئاتر هم هست که باید دیده بشه. میگم که همه چیز مرتبه.

Wish you the best

2004-07-04T03:09:00.000+04:30

Dear Heather

2004-06-25T15:35:00.000+04:30

امروز داشتم بعد از ۲-۳ هفته‌ی پر کار با خیال راحت و بدون عذاب وجدان وب‌گردی می‌کردم که به خبر بسیار خوبی رسیدم؛ آلبوم جدیدی از لئونارد کوهن در حال تهیه است و به زودی release میشه. تاریخ دقیقی برای عرضه این آلبوم عنوان نشده اما گمان می‌ کنم پاییز ۲۰۰۴ باید عرضه شود. حتم دارم که این آلبوم هم مثل دیگر کارهاش بی نظیره. منتظرم

چیزی نیست

2004-06-17T20:50:00.000+04:30

چیزی نیست
چیزی گم شده‌است

چشمانی که نیست
بر چهره‌ای گم شده
حجم نبودن را نگاه می‌کند

دستهای فراموش شده
در خلائی که هست
روی انحنای ظریف گونه‌ی
عکس کسی که نیست
می‌سُرَد

کلماتی که محو می‌شوند
روی کاغذی که نیست
نوشته می‌شوند

نیستی خمیازه‌ای می‌کشد
و پشت دیواری که نیست
گم می‌شود.

تجربه‌های کوچک زندگی

2004-06-11T06:34:00.000+04:30

۱- چه خوب شد که شوخی بود چون من انرژیی برای رفع اتهام نداشتم.

۲- آدم خِنگ، کار ۲‌میلیونی رو میگه فکر می کردم نیم‌میلیون میشه نهایتاً.

۳- مدیر عامل یه کارخونه که سهامش از پارسال تا امسال ۱۰۰٪ افزایش بها داشته، وقتی میگم "Presentation" چشماش گرد می‌شه که یعنی‌چی؟ من نمی فهمم یا تو کتابای ما اشتباه نوشتن که برای تصدی هر گونه پست مدیریتی حداقل یک زبان رایج خارجی نیازه یا اینجا یه مشکلی داره! بعد هم میگه من نمی دونم Presentation چیه خودتون یه دونه از همونا برام درست کنین!

نتایج:

۱.۱) دوست معقول یه نعمت بسیـــار بزرگه

۲.۱)هرچی برای آدم خِنگ ( حالا در هر پست سازمانیی که باشه) توضیح بدی باز اون حرفِ خودش رو میزنه؛ بهتره از روش " همین که هست" استفاده کنین بهتر جواب میده، حداقل این‌بار که داد.

۳.۱)هیچ وقت به طمع یه قرارداد تا کرج اونم از جاده مخصوص نروید که ممکنه مدیر عامل یه کارخونه با بعضی مفاهیم اونقدر نا‌آشنا باشه که مجبور بشه شنبه با یکی مشورت کنه!

۴.۱) پنجشبه بعدازظهر به فکر بستن قرارداد جدید نباشید که از انجام قراردادهای قدیمی نیز عاجز خواهید ماند.

سوگ‌سروده هشتم

2004-06-10T01:24:00.003+04:30

پس که پشت و رومان کرده‌است که
هرچه می‌کنیم، در حالت کسی هستیم
که به دورها می‌رود؟
مانند او که بر واپسین تپه‌ای
تمامیِ دره‌اش را، یکبار دیگر
بر او می‌نماید، وا می‌گردد، می‌ایستد،
درنگ می‌کند ـ،
ما نیز از این‌گونه زندگی می‌کنیم و
هماره بدرود می‌گوییم.

"ریلکه"

Venus Transit

2004-06-08T14:21:00.000+04:30

داغ‌ترین خبر نجومی امروز گذر زهره(Venus)یا ناهید از برابر خورشیده. اگر از فیلترهای مناسب رصد خورشید استفاده کنید(فیلتر مایلاری) با چشم غیر مسلح نقطه‌ سیاه به اندزه۳۰/۱ قرص خورشید خواهید دید که با سرعت کمی حرکت می‌کند، پس منتظر چیز بسیار عجیبی نباشید؛ اما نکته جالب در این مورد اینکه در بهترین حالت در هر سده فقط دو بار این اتفاق می‌افته و در بدترین حالت اصلاً اتفاق نمی‌افته. در سده گذشته(سده بیستم) چنین پدیده‌ای رو نداشتیم ولی در این سده(بیست و یکم) دوبار شاهد آن خواهیم بود. اولین بار که امروز بود و دفعه بعدی June 6) 2012)خواهد بود و سپس در سده بعد در سال 2117 (Desember 11)مجدداً این رویداد تکرار خواهد شد. اگر دنبال اطلاعات کامل‌تری می‌گردید و به انگلیسی هم تسلط دارید به اینجامراجعه کنید، در پایین همان صفحه لینک‌های دیگری نیز خواهید یافت. اگر هم ترجیح می‌دهید به فارسی اطلاعاتی بیابید به اینجا و اینجا مراجعه کنید.

قانون مجازات جرائم رایانه‌ای

2004-06-08T05:27:00.000+04:30

می‌خواستم در این مورد جند خطی بنویسم که اتفاقاً با دوست عزیزی در همین مورد به مقدار کافی صحبت کردم و دیگه دلیلی برای نوشتن اون ندارم. اما بد نیست به این مطلب نگاهی بیاندازید "قانون مجازات جرائم رایانه‌ای و ايجاد بحران انفورماتيك" از وبلاگ نقطه ته خط.

واگویه‌ها

2004-06-08T03:42:00.000+04:30

سلام‌ها
لبخند‌ها
نگاه‌ها
آغوش‌ها
بوسه‌ها
عشق‌ها و
سیم‌های مسی
[ گل‌های مصنوعی]

به دست سودن
به چشم دیدن
به گوش شنیدن.
زیاده است به راستی
آرزوی زیستنِ بی شائبه؟

Nothing to say

2004-06-06T15:00:00.000+04:30

غرق شدنی، در قاشقی از اقیانوس

"شیمبورسکا"

Miscellaneous

2004-06-05T00:25:00.000+04:30

• امروز يه وبلاگ جديد كشف كردم كه فرصت نكردم Postهاي زيادي ازش بخونم ولي از طراحيش خيلي خوشم اومد. واريانس

• به‌طرز عجيبي امروز ياد گذشته‌ها كردم، خوب وبلاگ هم شامل گذشته‌هامي‌شه. ياد وبلاگ‌هايي افتادم كه ديگه مدت‌هاست تعطيل شدن. اين اواخرCarpe diem هم كه تعطيل شد كلي افسوس خوردم به حال اين دنياي گردِ كوچك. نوشته‌هاي زيبا و سرشار از ايهام آيدا هميشه من رو به خودش جذب مي‌كرد. براش آرزوي موفقيت مي‌كنم.

• نشستم Favorites اين IE رو مرور كردم و linkهاي قديمي رو آرشيو كردم و به اين نتيجه رسيدم كه از همه وبلاگ‌هايي كه مي‌خوندم فقط وبلاگ ليلاي ليلي باقي مونده. يه سري وبلاگ‌هاي جديد كشف كردم و يك سري هم كه گاهاً مي‌خوندم رو به ليستم اضافه كردم. اين لينك‌ها رو تو قسمت Links هم گذاشتم.

• رفتن دوستان دردآوره، يه جورايي آدم احساس تنهايي مي‌كنه ولي چه‌ مي‌شه كرد همينه ديگه.

اين پست هم به سلامتي ليلاي ليلي با اون قلم قشنگش.

گسل‌هاي تهران

2004-06-02T05:22:00.000+04:30

دوست عزيزي از من نقشه گسل‌هاي تهران رو مي‌خواست من هم قبلاً اون رو از وبلاگ يك دوست گرفته بودم حالا يه لينك مي‌دم به همون مطلب از وبلاگ كتابدار عزيز. راهنماي نقشه هم تو همون پست موجوده. اين قسمت هم براي همون دوست عزيز "نواحي که هاشور شده است مناطق با توان آبگونگي و ويراني شديد ذکر شده است." خلاصه اينكه هيچ‌‌جا امن نيست. يه لينك هم از سايت مهندسي زلزله در مورد محلات امن‌تر تهران

Nostalgia

2004-06-02T02:27:00.000+04:30

زواياي قائم، خطوط راست، موازي، متقاطع، هم‌تراز، كادر بندي، دكمه‌هاي Interactive؛ هيچ كدوم رو درك نمي‌كنم، با هيچ كدوم نمي‌تونم دوست شم، طراح اين تمپليت رو درك نمي‌كنم، حتي عكس اون دستِ اين پشت رو نمي‌شناسم، از اين وبلاگ خوشم نمي‌آد؛ اصلاً نمي‌دونم چرا اين قالب رو ساختم، اگر براي كس ديگر ساخته بودمش راضي بودم، هم از طراحيش، هم از اجراش. ولي براي خودم نه دوستش ندارم از اين همه امكانات جديد راضي نيستم، از اين همه پيچيدگي كلافه مي‌شم.به قول يكي از دوستان خوندن اين وبلاگ خودش يه پروژه است، هيچ از اين بابت خوشحال نيستم. دلم واسه اون Template قديمه تنگ شده؛ ساده و صميمي. اين يكي خيلي سرده عبوسه، يه جوريه انگار داره مخاطب رو از بالا نگاه ميكنه يه‌جوري مغروره. نمي‌دونم چرا ساختمش شايد مي خواستم خودم رو به خودم ثابت كنم، تواناييم رو به يادم بندازم ولي اون يكي هرچند ساده بود به طرز فجيعي هم ساده بود ولي توش راحت بودم، توش پر از احساس بود. حداقل براي خودم.
شايد عوض كردمش؛ با همون قبليه. نمي‌دونم، حوصله ندارم.

Template جديد

2004-05-31T05:30:00.000+04:30

ديگه همه‌چيز آماده شد و مشكلات جزيي هم حل شد. ميگم كه بعد از يك سال و اندي، استفاده از امكانات روز كيف داره‌ها! خوب فسمت آرشيو، Commenting و Links هم حاضر شد. براي Links از Blogrolling استفاده كردم كه به زودي آدرس وبلاگ‌هايي كه معمولا مي‌خونم رو توش قرار مي‌دم.

New template has lunched!

2004-05-30T09:18:00.000+04:30

خوب بالاخره بعد از 18 ماه يك‌سري تغييرات اساسي در وبلاگ ايجاد كردم. اينم Template جديد. چطوره؟

سيال

2004-05-27T02:58:00.000+04:30

ها ها! اصلا انتظار نداشتم، اين موجود خيلي شيواتر از اونكه فكر مي‌كردم مي‌نويسه.بايد بِهِش تبريك بگم.راستي اگه امضا خواستين من يه آشنا دارم.

خواب

2004-05-27T02:47:00.000+04:30

ببينم مگه خودت خواب نداري كه هر شب مي‌آي تو خواب من؟

نوشتن بر هيچ

2004-05-24T21:58:00.002+04:30

خوب بالاخره بعد از يكسال و نيم اين وبلاگ به هدف اوليه تاسيسش رسيد بعد از امتحاناتم تغييراتي در ساختارش خواهم داد.
?kindda reborn hah

به بهانه خرداد

2004-05-23T00:28:00.000+04:30

به بهانه خرداد
به دوم خردادها فكر نمي‌كنم، به آدم‌هاي خوش‌پوش با لبخند‌هاي سياسي فكر نمي‌كنم( حتي ارزش فكر كردن رو نداره)، من به سياست فكر‌ نمي‌كنم به قيمت نفت سبك تگزاس فكر نمي‌كنم؛ ولي گاهي به آدم‌هايي فكر مي‌كنم كه سال‌ها پيش در يك فاجعه انساني، ميانه دنياي مدرن كشته شدند. به آدم‌هايي كه مي‌شناختم به آدم‌هايي كه سال‌ها پيش در دهه شصت خورشيدي، وقتي كودكي بودم از زندگي محروم شدند فكر مي‌كنم. به روزهايي فكر مي‌كنم كه يونيفرم Us Air Force مي‌پوشيدم و سر پست‌هاي خياباني كه سرباز جمع مي‌كردند، زير صندلي ماشين مدل سال پدرم پنهان مي‌شدم. به آدم‌هايي فكر‌ مي‌كنم كه به فجيع‌ترين حالت قصابي شدند تا من حالا راحت اينجا در ارتفاع سي و چند متري زمين راحت بشينم پشت كامپيوترم، در حالي كه پا روي پا انداخته‌ام و توتونCaptain Black آمريكايي رو درون پيپ انگليسيم دود مي‌كنم و قهوه فرانسه تلخ جرعه جرعه گلوم رو نوازش مي‌ده و به موزيك آمريكاي لاتين گوش مي‌كنم. من به كساني فكر نمي‌كنم كه ناشيانه خودشون رو پشت ميليون‌ها مرده پنهان كردن. من به حسابهايي فكر نمي‌كنم كه به تعداد قربانيان جنگ به توان انگشتان دستان صاحبانشان اعتبار دارند. به اهداف بلند مدت و ميان مدت فكر نمي كنم. در عوض به كساني فكر مي كنم كه قرباني شدند (بي هيچ چشم‌داشتي، بي هيچ طمعي) تا من در نور ملايم در يك خانه زيبا، پا روي پا بلغزانم و به ليوان Bloody Mary لبي بزنم و در مورد فلسفه علم مدرن داد سخن بدهم و فكر كنم كه چه شب خوبي است. به كساني فكر مي‌كنم كه به سادگي نوشتن واژه مرگ، مردند تا من امروز به راحتي Copyright يك نويسنده را به استهزا بگيرم و يك نسخه سياه و سفيد با كيفيت عالي و به 5/1 قيمت واقعي‌اش براي خودم دست و پا كنم. به كساني فكر مي‌كنم كه خود را قرباني جامعه به ظاهر مدرن وبَزَك كرده كشور كردند و جامعه هنوز اون‌ها رو مقصر مي‌دونه . به كساني فكر مي‌كنم كه ...
خوب صادقانه بگم حداقل گاهي (هرچند كم) به اين موضوع فكر مي‌كنم. بهتره با خودمون رو‌راست باشيم، اگر اون موقعيت دوباره پيش بياد، چند نفرمون حاضريم داوطلب بشيم؟ تكليف من كه روشنه!
پس حداقل از كاري كه ديگران كردند و ما توانش رو نداريم ، ايراد نگيريم.

پ.ن. : مي‌دونم كه از پشت اين نوشته‌ها هنوز اون كودك ايده‌آليست ديده مي‌شه ولي اگر آدم همه ايده‌آل‌هاش رو حتي از مخفي‌ترين لايه‌هاي ذهنش هم پاك كنه ديگه چي باقي مي‌مونه؟ پس تكليف اون سرشت انساني چي‌ مي‌شه؟

مرگ

2004-05-21T17:17:00.000+04:30

زندگي پيدا نمي‌شود كه دست‌كم يك لحظه جاودان نبوده نبوده‌باشد
مرگ
هميشه درفاصله همين لحظه تاخير مي‌كند
بيهوده دستگيره دري نامريي را
براي باز شدن تكان مي‌دهد.
هرچه را كه به‌دست آورده‌اي
نمي‌تواند پس بگيرد.

"شيمبورسكا"

فاصله

2004-05-20T17:53:00.000+04:30

جوان‌تر كه بودم (شايدم بچه‌تر!) فكر مي‌كردم مي‌شه فاصله‌ها رو به صفر رسوند (فاصله فيزيكي منظورم نيست!) اماحالامطمئنم كه نمي شه فاصله‌ها به صفر برسن؛ در مطلوب‌ترين حالت ميشه فاصله رو به حداقل رسوند. جوان بودم و ايده‌آليست. سالهاست كه ديگه با يوتوپيا خداحافظي كردم. زنده‌باد رئاليزم؛ اينجوري اقلاً شوكه نمي شم.

ضريب هوشي

2004-05-20T16:52:00.000+04:30

بد نيست آدم چند درصد هم احتمال بده كه ضريب هوشي آدم‌ها از اون چيزي كه در نگاه اول به چشم مي‌خوره بالاتره!!!

2004-05-17T15:53:00.000+04:30

عاقلانه نيست اما، اصلا نسبت به اين داستان احساس خوبي ندارم.

2004-05-09T02:42:00.000+04:30

برايت خواهم گفت؛
روزي برايت خواهم گفت،
از آنچه حلقه‌هاي محكم زنجير يقينم را
از هم گسلاند.

2004-04-22T18:39:00.000+04:30

خيره در چشمانش،
باران مي‌باريد.
بوي باران در چشمانم پيچيد
و تصاوير در‌هم شد.
چشمانم موج مي‌زد
نه چشم‌هاي او موج مي‌زد
نمي‌دانم،
شايد
ما موج مي‌زديم
و امواج ما را از هم دور كرد

2004-04-16T02:38:00.000+04:30

آرزو مي‌كنم،
هم از آن گونه كه زندگي
...

2004-04-14T02:12:00.000+04:30

كسي‌است آيا، يا وهمي، سرابي شايد
دستي است اين آيا، آغوشي گشوده يا تنها پنداري
پلي است اين، بر فراز دره عميق، يا سايه درختي فرتوت
سكه‌ام خواهد گفت، از پل بگذرم آيا

2004-03-09T12:23:00.000+03:30

Money won't buy happiness, but it will pay the salaries of a large research staff to study the problem.
" Bill Vaughan "

2004-03-02T14:02:00.000+03:30

2004-02-25T16:00:00.000+03:30

فکر کن که چه تنهاست
اگرکه ماهی کوچک، دچار آبی دریای بیکران باشد.

"سهراب"

2004-01-31T01:21:00.000+03:30

To: My little sailor

Sailor
Oh, my pretty sailor
I just miss the boat
Wait, I’m still on the harbor,
As you sail away.
I miss the boat
While you rise sails
I was pretty sure we would sail together
But you sail away as I’m left on the harbor
I was sure we would sail together,
So I packed all my belonging to your boat
Including my heart
Now you sail away
While I’m left lonely and fortuneless
Oh, my sweet sailor,
Can you hear me?
You had told me, you would never wait
I assume I’m on the way,
I was wrong
Now I’m on the harbor, eyes all wet
As you sail away with your boat
Raised sails and headed to ocean.
You’ve sailed away.

2004-01-29T10:30:00.000+03:30

مي‌دوني ، فكر مي‌كنم كلمه سفر غم انگيز تر از اون چيزيه كه به‌طور فيزيكي در پي داره، مثلا همين كه مي دوني اين قرار يه سفر باشه، باعث مي شه در همون ساعات اوليه دچار افسردگي و دلتنگي بشي. اين درحاليه كه شايد در حالت عادي هم همين قدر همديگه رو نبينيم اما حرف سفر كه مي‌شه...
حرف رفتن كه ميشه قبل از اونكه حتي قدمي برداشته بشه قلب آدم فشرده مي‌شه.

2004-01-17T04:31:00.000+03:30

الآن مي خواستم كاست "باغ آيينه" اثر شاملو رو بگذارم تو پخش كه يه گل سرخ كوچيك از تو جلدش سُر خورد بيرون . هنوز هم بعد از اين همه مدت با ديدنش Surprise مي‌شم. با اين چيزاست كه هنوز نفس مي‌كشم:

2004-01-16T02:13:00.000+03:30

مي‌خوام بگم اين ما نيستيم كه نقشمون رو انتخاب مي كنيم ، مسئوليت‌ها مونه كه نقشمون رو تعريف مي‌كنه (وگرنه منم اگه پشت اون دايره گرد لعنتي نمي نشستم حتماً سرم رو مي‌گذاشتم رو شونت و گريه مي‌كردم ، شك نكن)

2004-01-12T02:16:00.000+03:30

-"به كجا چنين شتابان؟"
گون از نسيم پرسيد.
-"دل من گرفته زينجا,
هوس سفر نداري
ز غبار اين بيابان؟"
-" همه آرزويم اما
چه كنم كه بسته پايم..."

2004-01-08T04:03:00.000+03:30

2004-01-07T04:27:00.000+03:30

زود بود، زود، خيلي زود
شايد زود نبود، راهش اين نبود
هرچه بود اين نبود، اين نبايد مي‌بود
جز اين شايد اما راهي نبود
اين كه هست، شايد نيست
بودنش پنداره‌اي است
شايد من اين نبايد مي‌بودم
شايد من نبايد مي‌بودم
شايد

2004-01-03T01:48:00.000+03:30

...
آه زمين تنها مانده! زمين رها شده با تنهايي خويش!

انسان زير لب گفت: تقدير چنين بود. مگر آسمان قرباني‌ئي مي‌خواست.
نه كه مرا گورستاني مي‌خواهد! (چنين گفت زمين).
و تو بي احساس عميق سرشكستگي چگونه از تقدير سخن مي‌گويي كه جز بهانه تسليم بي همتان نيست؟
آن افسونكار به تو مي‌آموزد كه عدالت از عشق والاتر است.
دريغا كه اگر عشق به كار مي‌بود هرگز ستمي در وجود نمي‌آمد تا به عدالتي نابكارانه از آن دست نيازي پديد افتد. آنگاه چشمان تو را بربسته شمشيري در كفت مي‌گذارد هم از آهني كه من به تو دادم تا تيغه گاوآهن كني!
اينك گورستاني كه آسمان از عدالت ساخته است!
دريغا ويران بي حاصلي كه منم!
شب و باران در ويرانه‌ها به گفتگو بودند كه باد دررسيد ميانه به هم زن و پر هياهو.
ديري نگذشت كه خلاف در ايشان افتاد و غوغا بالاگرفت بر سراسر خاك و به خاموشباشهاي پر غريو تندر حرمت نگذاشتند.
زمين گفت: اكنون به دوراهي تفريق رسيديم.
تو را جز زردرويي كشيدن از بي‌حاصلي خويش گزير نيست پس اكنون كه به تقدير فريبكار گردن نهاده‌اي مردانه باش!
اما مرا كه ويران توام هنوز در اين مدار سرد كار به پايان نرسيده است.
همچون زن عاشقي كه بستر معشوق از دست رفته خويش مي‌خزد تا بوي او را دريابد سال همه سال به مقام نخستين بازمي‌آيم با اشكهاي خاطره.
ياد بهاران بر من فرو مي‌آيد بي آن كه از شخمي تازه بار برگرفته باشم و گسترش ريشه‌اي را در بطن خود احساس كنم. و ابرها و با خس و خاري كه در آغوشم خواهند نهاد با اشكهاي عقيم خويش به تسلايم خواهند كوشيد.
جان مرا اما تسلايي مقدر نيست:
به غياب دردناك تو سلطان شكسته كهكشانها خواهم انديشيد كه به افسون پليدي از پاي درآمدي
و رد انگشتانت را
بر تن نوميد خويش
در خاطره‌اي گريان
جستجو
خواهم كرد.

"شاملو"

2003-10-01T14:21:00.000+03:30

You are never given a dream without also being given the power to make it true.

"Richard Bach"

2003-08-08T20:07:00.000+04:30

...
زبانی صابونی داشت
واژه هایش را شست و خاموش شد ...

"لورکا"

2003-07-27T02:49:00.000+04:30

يه شاهكارِ موجز!

2003-07-23T03:12:00.000+04:30

از وقتي كه يادم مياد همينجور بوده؛ هر وقت به كسي يا چيزي نياز مبرم داشتم پيداش نمي‌كردم.

2003-06-28T02:46:00.000+04:30

2003-06-28T02:11:00.000+04:30

خوب اين پنجره post بلاگرِ من هم نو شد، ديگه دنيا به كام خواهد شد. (؟)

2003-06-28T02:08:00.000+04:30

از بخت‌ياري ما ست شايد...

2003-06-28T01:41:00.000+04:30

اصلاً يكي نيست به من بگه به تو چه كه بعدش بخواي دلخور شي.

2003-06-07T01:41:00.000+04:30

Even damn things end some day !

2003-05-28T13:41:00.000+04:30

These damn final exams!

2003-05-16T18:11:00.000+04:30

Interview Magazine "Chorus", 2002

What is that “Boogie Street” evocated in both songs “A 1000 kissedt deep" and "Boogie Street"?

It’s an image to evoke the deception, the “lost illusions boulevard”, an image of the everyday life, with its tentations, its disillusions. In fact there is actually a “Boogie Street” in Singapore. A very attractive street, where you can find illegal records. I remember having been there after a Tour in Australia. I was almost offended not to find my records. I asked the seller and he went back with a box containing the entire collection of my records - what you could never find anywhere else, furthermore at one dollar each record. By night, this same street becomes the hottest one of the area. It’s a street of working ans sex, and of all the deceptions these activities can bring, deceptions more cruel as you get older, like I do

"About the song "A Thousand kisses deep

It’s a song that summaries quite well this feeling of invicible defeat anyone is affected by. The feeling that everything is temporary and unsubstantial. Of course you have to live your life as though it were all real, but the fondamental reality is far beyond the human’s understanding. Nowadays we know much more the mechanism of the Human, we’re decoding his genes, but none can tell what is the meaning of that “Boogie street”. You can only have this feeling everything escapes us. Finally it’s an instructive feeling, that drive us ahead

Interviewee: L. Cohen

2003-05-01T01:24:00.000+04:30

اعجاز:

آنجا كه آسمان و زمين،هم در آغوش مي كشند؛
خطي زاده مي شود
كه مرا
و تورا
تا ابد در خويش محصور مي كند
معجزه كُرويت!

2003-04-22T00:36:00.000+04:30

گوش كن، دورترين مرغ جهان مي خواند.

شب سليس است، و يكدست، و باز.

شمعداني ها

و صدادارترين شاخة فصل، ماه را مي شنوند.

پلكان جلو ساختمان،

در فانوس به دست

و در اسراف نسيم،

گوش كن، جاده صدا مي زند از دور قدم هاي ترا.

چشم تو زينت تاريكي نيست.

پلك ها را بتكان، كفش به پا كن، و بيا.

و بيا تا جايي، كه پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روي كلوخي بنشيند با تو

و مزامير شب اندام ترا، مثل يك قطعة آواز به خود جذب كنند.

پارسايي است در آنجا كه ترا خواهد گفت:

بهترين چيز رسيدن به نگاهي است كه از حادثة عشق تر است.

به ياد سهراب

2003-04-10T19:01:00.000+04:30

پس از سفرهای بسيار و
عبور از فراز و فرود امواج اين دريای توفانخيز،
بر آنم که
در کنار تو لنگر افکنم
بادبان برچينم
پارو وانهم
سکان رها کنم
به خلوت لنگرگاهت درآيم و
در کنارت پهلو گيرم

آغوشت را بازيابم:
استواری امن زمين را
زير پای خويش

"بيکل"

2003-04-04T16:27:00.000+04:30

آمده‌ام در کفشت لانه بسازم ...
تا سبک‌تر گام بر‌داری

"کوهن"

2003-03-30T19:49:00.000+04:30

WITHOUT AGE

We approach
In the forests
Take the street of the morning
Assemble the steps of the fog
We approach
The ground has the contracted heart of it
Still a day to be put at the world.

The sky will widen
We had enough of it
To live in the ruins of the sleep
In the low shade of the rest
Tiredness of the abandonment

by: Paul Eluard

2003-03-30T04:58:00.000+04:30

درست همون جور که ترکش کرده بودم، یه گوشه دنج، يه جرعه سادگی، وبلاگ ساده من.

هميشه اعتقاد داشتم که اگر غرائز انسان تا اين حد قوی نبود، زندگی بهتری داشتيم. مثلاً همين غريزه تملک طلبی، با وجود اين همه درخواست های غريزی، انسان حيوانی است.... .

2003-03-30T04:51:00.000+04:30

کوتاه اما کافی، ذرات ريز بارون، مِه و ابر و ... سکوت به وسعت تنهايي. فراموشی، همه چيز و جا گذاشتم، خودم رو هم؛ فقط اونايي که واقعاً لازم بود رو بردم، رفتم يه جای خوب، جايي که تا دلم مي خواست تنها بودم با يه عالمه آدمای خوب که راحت تنهام می گذاشتنن. قدم زدن زير بارون با يک دنيا فکرهای خوب ، دم صبح تو ساحل، باد سرد که همه چيز رو با خودش می برد و يه خالی کرخ شده باقی مي گذاشت. يه جای آروم، يه خونة قشنگ که توش پر از دود بود. يه خونة تمام چوب، یه شومينة بزرگ، بوی چوب سوخته، بوی رطوبت که خودشو لای بوهای ديگه پنهان می کرد. يه کتاب خوب پر از شعرهای زيبا و ساعتها آرامش، ساعتهايي که بدون همه چيزهايي که جا گذاشته بودم می تونستم پرش کنم پر از سکون پر از لذت، پر از خنده. تلفن های شبانه . بريدن از دنيا، جايي که هيچ خبری درش رسوخ نمی کرد. آرامش بی خبری. يه جای دور.

2003-03-30T00:27:00.000+04:30

اين تکراري ترين اتفاق ساده را بهت تبريک میگم، سال نو مبارک.

2003-03-08T02:54:00.000+03:30

2003-03-08T02:38:00.000+03:30

اين
سرود سپاسی ديگر است
سرود ستايشی ديگر:
ستايش دستی که
مضرابش نوازشی است
و هر تارِ جان ِ مرا به سرودی تازه می نوازد.
و اين سخن چه قديمی است!

دستي که همچون کودکی
گرم است
و رقص شکوه‌مندي ها را
در کشيدگی سر‌انگشتانِ خويش
ترجمه می کند.

"شاملو"

2003-03-06T13:50:00.000+03:30

The wind of change

2003-02-18T02:12:00.000+03:30

چه کسی بود که پای از میانۀ درِ نیم گشوده واپس کشید
و در، به تمامی در آغوش چهار چوب جای گرفت

2003-02-18T01:18:00.000+03:30

حقیقت سفید

• یو‌هو، چه اسکیی بریم

• لعنتی، بازم برف، بازم پیاده روی تو گِل و سرما

• آخ جان، مدرسه تعطیل شد

• بــــــــــرف پارووو می کنیم

• در حالی که یه پیپ از گوشۀ لبش آویزونه، جلوی پنجره؛ خوب برنامه های امروز cancel شد. راستی یه درس به نام System Analysis هم داشتم قدیما، هوووم قدم زدن تو برف هم خوبه.

• از دیدگاه کلان، برف یعنی عدم نیاز یه جیره‌بندی حیات

• برف میآد؟ خوب بیاد

• و برف همچنان می بارد!

2003-02-17T19:41:00.000+03:30

بی تو جز گسترۀ بی‌کرانه نمی بینم
میان گذشته و امروز.

از جدار آیینۀ خویش گذشتن نتوانستم
می‌بایست تا زندگی را لغت به لغت فرا گیرم
راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش می برند.

"پل اِلوار"